Ons zonnestelsel op schaal

Als je plaatjes opzoekt van bijvoorbeeld de aarde en de maan, zal je een plaatje krijgen waarin het lijkt dat ze dicht op elkaar zijn, terwijl in werkelijkheid het veel verder is. Hetzelfde geldt voor ons zonnestelsel, geen één plaatje is op schaal. Dit is omdat als we alles op schaal zouden tekenen, het zo klein zou zijn dat we het niet zouden kunnen zien. Dus ging de hoofdpersoon van het filmpje zelf een zonnestelsel op schaal bouwen in 36 uur. Hiervoor moest hij precies alles meten. Dit doet hij ook door middel van lichtjes en knikkers. Ze hebben een coole timelapse gemaakt, waar je dus kan zien hoe klein alle planeten eigenlijk zijn en je kreeg een mooi beeld van de cirkels die de planeten maken om andere planeten. Je kan ook zien dat het dezelfde schaal is, want toen de hoofdpersoon op de plek van de aarde was, was de zon precies even groot als de zon in het echte leven.

Kometen

Historisch gezien werden heldere kometen geïnterpreteerd als voortekenen van onheil, zoals in 1066 toen het verschijnen van een komeet, later bekend als komeet Halley, de schuld kreeg van de nederlaag van de Saksen in de slag bij Hastings.

Kometen werden vroeger beschouwd als damp achtige "uitwasemingen" van de aarde, slechts atmosferische verschijnselen. Pas toen de wetenschap vooruitgang boekte in de 16e en 17e eeuw, werden ze herkend als ware bewoners van het zonnestelsel.

Het object dat de meeste mensen zien als ze het woord "komeet" horen, heeft eigenlijk drie componenten - een kleine, onregelmatige kern; een bolvormige, gasachtige coma eromheen; en een brede, vegende staart. De komeetkern is de bron van het gas en het stof dat de dramatische verschijning van een komeet veroorzaakt.

In 1950 bedacht Harvard-astronoom Fred Whipple de term "vuile sneeuwbal" om de kern van een komeet te beschrijven. Hij begon kometen te bestuderen in een tijd dat weinig bekend was over hen, maar hij zei: "Het bleek dat ze eenvoudig waren." De kern is een groot stuk dat voornamelijk bestaat uit ijs of steen. Er is een opeenhoping van bevroren gassen van water, koolstofdioxide en methaan mixen samen met stof en steen.